Καταστολή: Πολεμώντας άμεσους και πιθανούς κινδύνους

Η αλόγιστη αστυνομική βία κατά των διαδηλωτών που βρέθηκαν σε συμβολαιογραφείο ώστε να διαμαρτυρηθούν για τους πλειστηριασμούς δεν αποτελεί κάποια συμπεριφορική εκτροπή των αστυνομικών δυνάμεων. Είναι ένα από τα αμέτρητα παραδείγματα εφαρμογής ενός εκ των γηραιότερων κρατικών μηχανισμών των αστικών κυβερνήσεων, που θέλουν να επιβάλλουν νόμους που βρίσκουν την πλειοψηφία της κοινωνίας αντίθετη και να επιβεβαιώσουν την εξουσία τους. Διότι αν οι νόμοι είχαν με το μέρος τους την πλειοψηφία της κοινωνίας το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς ακόμα κι αν κατάφερνε να οργανωθεί, δεν θα είχε τη διαρκή και δυναμική πορεία που έχει ως σήμερα. 

 

Το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς είναι επικίνδυνο για την κυβέρνηση όχι μόνο επειδή έχει δυναμική παρουσία στα ειρηνοδικεία και στα γραφεία των συμβολαιογράφων πετυχαίνοντας την αποτροπή της διαδικασίας των πλειστηριασμών, αλλά και επειδή μέσα από την δυναμική αυτή παρουσία κάνει γνωστές στα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας ενέργειες της κυβέρνησης, που η ίδια θα προτιμούσε να πραγματοποιηθούν αθόρυβα. Οι πλειστηριασμοί που η κυβέρνηση θα προτιμούσε να γίνουν χωρίς ο κάθε πολίτης να γνωρίζει ποιο σπίτι εκπλειστηριάζεται, για τι ποσό συμβαίνει αυτό, και σε τι κατάσταση βρίσκεται ο πολίτης που το κράτος τον καλεί να μείνει άστεγος, πλέον έχουν αναδειχτεί σε συχνό θέμα στα δελτία ειδήσεων και για αυτό ευθύνεται το κίνημα εναντίον τους.

 

Με τον ίδιο τρόπο λοιπόν που το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς αποτελεί διττό κίνδυνο για την κυβέρνηση, έτσι και η καταστολή υπηρετεί μία διττή λειτουργία, αυτό όμως δεν συμβαίνει μόνο στην περίπτωση των πλειστηριασμών.

 

Ο περιορισμός του οποιουδήποτε κινήματος με τη χρήση χημικών και άμεσης σωματικής βίας από την πλευρά της αστυνομίας, δεν έχει να κάνει μόνο με την εξασφάλιση των κρατικών ενεργειών, την προστασία των κυβερνώντων, και την σωματική και ηθική βλάβη των συμμετεχόντων στη εκάστοτε διαμαρτυρία/διαδήλωση με σκοπό την αποτροπή πιθανής επανάληψης κάποιας μελλοντικής διαμαρτυρίας/διαδήλωσης που με τη σειρά της θα αποτελούσε νέο κίνδυνο. Όλα αυτά είναι φυσικά ζητούμενα στην περίπτωση της καταστολής, όμως πέρα από τον άμεσο στόχο, υπάρχει και ο έμμεσος που μπορεί να αποδειχτεί πιο σημαντικός.

 

Σημαντικός στόχος της καταστολής είναι και ο άνθρωπος εκείνος που βρίσκεται στο σπίτι του, που δεν διαδηλώνει, αλλά που πληττόμενος από το κράτος αποτελεί τον νούμερο ένα υποψήφιο πιθανό μελλοντικό διαδηλωτή, και γιατί όχι και εξεγερμένο. Ο άνθρωπος αυτός που μπορεί να νιώθει θυμωμένος και να θέλει να αντιδράσει, αλλά που οι εικόνες όσων δεν μπορούν να ανασάνουν, με τα μάτια τους να τρέχουν, και τα πρόσωπά τους γεμάτα από αίματα μπορεί να του αλλάξουν γνώμη. Ο άνθρωπος εκείνος που θα ακούσει ή που θα πει τη φράση "Μην περάσεις απ'το τάδε σημείο, γίνονται επεισόδια", και με την βοήθεια των ΜΜΕ που επιβεβαιώνουν πως οι διαδηλωτές κάθε αιτήματος είναι αλήτες, αντιδραστικοί και επικίνδυνοι τεμπέληδες, θα νιώσει ως κτήμα του πως ο θυμός κι η αγανάκτηση μπορεί να είναι δικαιολογημένα, αλλά από το να μπλεχτεί σε επεισόδια και να τον πάρει η μπάλα μαζί με όλους τους μπαχαλάκηδες, ίσως είναι καλύτερο να σκύψει για ακόμα μία φορά το κεφάλι.

 

Η καταστολή του μυαλού είναι σημαντικότερη από αυτή του σώματος, κι αν αυτό δεν το γνωρίζουν τα ΜΑΤ, το γνωρίζουν οι έχοντες την εξουσία. Οι λίγοι, η μειοψηφία που αντιδρά, είναι εύκολο να απωθηθούν, να χτυπηθούν, να σπάσουν λίγα άκρα και πολύ ηθικό, και με τον καιρό να σταματήσουν να αποτελούν απειλή. Αυτοί για τους οποίους πρέπει να προνοήσει μία κυβέρνηση είναι η μειοψηφία που αγανακτεί, και που κάποια στιγμή μπορεί να αγανακτήσει τόσο που να βγει στους δρόμους, και να δώσει στη μειοψηφία δύναμη τόση, ώστε η αστυνομία να μην μπορεί να αποτελέσει παρά ένα προσπελάσιμο εμπόδιο.

 

Στην περίπτωση των πλειστηριασμών, το κίνημα αυτό που κάποιοι θεωρούν πως το πλήττουν αποκαλώντας το "μικρό", δέχεται την ωμή αστυνομική βία όχι μόνο επειδή αποτρέπει τους πλειστηριασμούς, αλλά και επειδή το "μικρό" κίνημα που είναι ικανό από μόνο του να αποτελεί "αγκάθι", μπορεί να καταφέρει να τραβήξει κι άλλον κόσμο μαζί του, κόσμο που γνωρίζει πως οι πλειστηριασμοί είναι άδικοι και λάθος, και που αν το στηρίξει τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο δύσκολα για τους κυβερνώντες.

 

Το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς αγωνίζεται για όλους, και φέρνει αποτελέσματα για όλους. Ας αναλογιστούμε τι μπορούν να καταφέρουν οι όλοι αν αποφασίσουν να αγωνιστούν οι ίδιοι.

 

 

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.