Idiocracy : Μια προφητική κωμωδία

10.3.2018

 Αναγνώστες του Μπακιριού, ήρθε η ώρα να σας μιλήσω για μια κωμωδία η οποία είναι τόσο προφητική που μάλλον πλησιάζει τα όρια του θρίλερ. Το όνομα της «Idiocracy» (2006). Δημιουργός της είναι ο Mike Judge ο οποίος είναι υπεύθυνος τόσο για το σενάριο όσο και για τη σκηνοθεσία της ταινίας.

 

Το 2005, ο στρατιώτης Joe Bowers (Luke Wilson), ο ορισμός του μέσου ανθρώπου, επιλέγεται για να συμμετάσχει σε ένα μυστικό στρατιωτικό πείραμα. Για ένα χρόνο αυτός μαζί με μια γυναίκα που ονομάζεται Rita (Maya Rudolph) πρόκειται να μπουν σε τεχνητή κατάσταση χειμερίας νάρκης . Όμως η χρηματοδότηση κόβεται, η πειραματική βάση του στρατού κλείνει και οι δύο ήρωές μας μένουν ξεχασμένοι εκεί μέχρι το 2505. Όταν τελικά ξυπνούν, ανακαλύπτουν ότι η μέση νοημοσύνη των ανθρώπων έχει μειωθεί τόσο πολύ που ο Joe είναι τώρα ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο .

 

Πολλοί θα βιαστούν να κατηγορήσουν την ταινία ως υποκουλτούρα λόγω της χαμηλής ποιότητας των χαρακτήρων της και του ανώριμου χιούμορ. Ωστόσο αυτή η έλλειψη ποιότητας δεν είναι αδυναμία της ταινίας αλλά αποτελεί ένα σχόλιο στην υποτιθέμενη κοινωνία που διαμορφώθηκε μετά από 500 χρόνια. Το πραγματικό χιούμορ της ταινίας έγκειται στην ανάδειξη όλων αυτών των ηλίθιων συμπεριφορών που εμφανίζονται στην κοινωνία του 2505 οι οποίες φυσικά δε διαφέρουν και πολύ από αυτό που συναντάμε στην καθημερινότητά μας.

 

Πολλές φορές αναφωνούμε αγανακτισμένοι «δεν μπορεί να είναι τόσο ηλίθιος!». Ε σ’ αυτή την ταινία μπορεί. Και τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται ζόρικα όταν σ’ αυτή την πανηλίθια κοινωνία αρχίζουμε διακρίνουμε ομοιότητες με το σήμερα, με τους εαυτούς μας, με τους γύρω μας, με άτομα που κυβερνούν, ενδεχομένως. Για παράδειγμα, το αξίωμα του προέδρου της Αμερικής έχει δοθεί σε έναν celebrity, άκρως εκνευριστικό και φωνακλά, που αδυνατεί να επιβληθεί με την εξυπνάδα του και γι’ αυτό, πολλές φορές καταφεύγει στη λεκτική, και όχι μόνο βία.  Σας θυμίζει κάτι;

 

Δεν έχει νόημα να μιλήσουμε για ερμηνείες στη συγκεκριμένη ταινία. Συμμετέχουν πολλοί γνωστοί ηθοποιοί , κυρίως κωμικοί, οι οποίοι υπηρετούν άριστα το είδος της ταινίας – παρωδίας και φυσικά προκαλούν άπειρο γέλιο είτε με αντιδράσεις, είτε με ανέκδοτα του τύπου «γιατί η κότα διέσχισε το δρόμο…». Όμως αν ψάχνει κανείς να δει συγκλονιστικές ερμηνείες καλό θα ήταν να μην τις αναζητήσει σ’ αυτή την ταινία.

 

Τα σκηνικά είναι μετα–αποκαλυπτικά και επικρατεί μια αίσθηση γενικής βρωμιάς που ενισχύει την κατάντια στην οποία έχει υπεισέλθει η ανθρωπότητα. Όμως και πάλι αυτή η ταινία δεν θα πρέπει να κριθεί ως ένα κινηματογραφικό δημιούργημα αλλά ως ένα κοινωνικό και φιλοσοφικό σχόλιο για το ποιοι είμαστε, ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε και τι μπορούμε να γίνουμε.

 

Μόνο και μόνο για λόγους επικαιρότητας και ως πηγή προβληματισμού σας προτείνω να δείτε αυτή την ταινία και πιστέψτε με, δεν θα το μετανιώσετε.

 

Βαθμολογία: 2/5

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.