H εμπειρία της προσφυγιάς στα Ιωάννινα-Συνέντευξη με τον Wardan

14.2.2018

 Πότε έφτασες στην Ελλάδα; Ήταν 18 Μαρτίου το 2016

 

Ποιες ήταν οι πρώτες σου σκέψεις όταν έφτασες εδώ; Στην αρχή πίστευα πως ήταν απλά μία στάση μερικών ημερών στο ταξίδι μου για τη Γαλλία


Τι καταστάσεις μεσολάβησαν από τη στιγμή που έφτασες στην Ελλάδα μέχρι τι στιγμή που ήρθες στο camp στον Κατσικά;  Στην αρχή έφτασα σε ένα μικρό νησί που το όνομά του νομίζω πως ήταν Πασάς και έπειτα μας μετέφεραν στη Χίο. Κοιμηθήκαμε εκεί μία νύχτα για να μεταφερθούμε την επόμενη μέρα στην Αθήνα, όπου βρήκαμε λεωφορεία να μας περιμένουν. Πήγαμε μαζί τους χωρίς να γνωρίζει κανείς μας που πηγαίνουμε και στις 20 Μαρτίου φτάσαμε στο camp του Κατσικά. Στην αρχή νομίζαμε πως μας πηγαίνουν στα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας.

 

Πως ήταν η εμπειρία του να ζεις στο camp του Κατσικά; Ποιες ήταν οι σκέψεις σου; Τις πρώτες μέρες ήμουν ο βασιλιάς ολόκληρου του κόσμου. Ήμασταν ασφαλείς, οι κόρες μου δεν πεινούσαν, και κανείς δεν θα μας έστελνε πίσω στη Συρία. Μέσα στις επόμενες μέρες άρχισα να αγχώνομαι και να φοβάμαι για τον προορισμό μας γιατί περνούσε αρκετός καιρός, αλλά ποτέ δεν απελπίστηκα. Κράτησα δύο καλές εμπειρίες. Έμαθα πώς να ανάβω φωτιά για να ζεσταθώ και πώς να ανακυκλώνω.


Ποια ήταν τα σημαντικότερα προβλήματα που είχατε να αντιμετωπίσετε; Τα σημαντικότερα προβλήματα είχαν να κάνουν με την καθαριότητα, το κρύο και τη θέρμανση, και με το πόσο άβολα αισθανόμασταν με το να ζούμε με αυτόν τον τρόπο..


Ποια ήταν η συμπεριφορά των κατοίκων της περιοχής απέναντι σας; Ήταν σαν οικογένεια για εμάς. Ήταν πολύ καλοί, ευγενικοί, φιλικοί , και γενναιόδωροι μαζί μας. Τους αγαπούσαμε πάρα πολύ, ακόμα και τώρα μου λείπει περισσότερο η Ελλάδα από ότι η Συρία.

 


Υπήρχαν προβλήματα με το να ζείτε τόσοι πολλοί άνθρωποι σε ένα μέρος; Ποια ήταν η σχέση μεταξύ σας; Στην αρχή πολλοί τσακώνονταν μεταξύ τους, διότι οι άνθρωποι ήταν από διαφορετικά μέρη και δεν γνώριζαν ο ένας τον άλλον. Μετά από ένα διάστημα όμως ήμασταν φίλοι.


Υπάρχουν άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο που φοβούνται τους ανθρώπους που έχουν διαφορετικό χρώμα, που πιστεύουν σε διαφορετική θρησκεία και που κατάγονται από κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη. Μερικές φορές τους αντιλαμβάνονται και ως εχθρούς. Ποιες είναι οι δικές σου σκέψεις;  Υπήρχε μία παροιμία στην Συρία που έλεγε πως ο αμαθής είναι εχθρός του ίδιου του του εαυτού. Μπορώ να τους καταλάβω γιατί δεν έχουν αρκετές πληροφορίες. Συνάντησα κάποιους από αυτούς που μετά από αυτά άλλαξαν γνώμη και διεύρυναν τους ορίζοντές τους. Μιλάω προφανώς για τους φυσιολογικούς ανθρώπους, όχι για τους ρατσιστές. Τελικά καταλαβαίνω πως όλοι μας, είμαστε απλώς άνθρωποι.


Ποιες είναι οι αναμνήσεις που κρατάς από την Ελλάδα; Έζησα στην Ελλάδα για 18 ολόκληρους μήνες. Δεν μπορώ να ξεχάσω τους ανθρώπους, τον καιρό, τη γη, την μουσική, τον πολιτισμό , τη λίμνη , και τη ζωή εκεί. Θα την επισκεφθώ ξανά σε ένα ή δύο χρόνια, και ειδικά την αγαπημένη μου πόλη των Ιωαννίνων. Έμαθα και θα λέω πάντα στα ελληνικά: «Εγώ γιαννιώτης τώρα»

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.