Blue Monday my ass

 Πέρασαν οι γιορτές των Χριστουγέννων και, όπως κάθε χρόνο, έχω πλέον κάθε λόγο να νιώθω υπέροχα. Δεν ξέρω γιατί αλλά ακόμη και χάλια να είμαι αυτό τον καιρό, δεν είναι το ίδιο με άλλες φορές, παλεύεται κάπως. Είναι που η δουλειά μας από Σεπτέμβρη και μετά εντατικοποιείται και κορυφώνεται μέσα στο γιορτινό δεκαπενθήμερο σε τέτοιο βαθμό που βγάζω φλύκταινες και μόνο στο άκουσμα της λέξης «Χριστούγεννα».

 

Είναι σαν να ανεβαίνεις με το ποδήλατο μια ανηφόρα πέντε μήνες και στην κορυφή να αντικρύζεις μια τεράστια κατηφόρα, έτοιμη για downhill. Νιώθεις όμορφα μόνο που τη βλέπεις. Γι’ αυτό και παραξενεύτηκα κάπως όταν άκουσα ότι η Δευτέρα που πέρασε ήταν blue, δηλαδή θλιμμένη. Συνηθως οι Δευτέρες είναι γεμάτες χαρά και θετική ενέργεια, αυτή πώς ξέφυγε;

 

Είναι, λένε, επειδή τελείωσαν οι γιορτές και οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με τους στόχους που έβαλαν για το νέο έτος και που είναι δύσκολο να υλοποιηθούν.  Εγώ ξέρω ότι στόχους δε βάζεις μόνο την πρωτοχρονιά αλλά όλο το χρόνο και μένεις προσηλωμένος μέχρι να τους πετύχεις. Άρα η Blue Monday είναι περισσότερο ένα ακόμη τερτίπι για να νιώσουμε ότι γενικά τα πράγματα είναι καλά αλλά να μωρέ, μια μέρα το χρόνο θα νιώσεις κάπως άσχημα. Ε, δε μπορείς να κάνεις υπομονή μια ρημαδομέρα;

 

Πάντως το κατάλαβα κι από τον κόσμο ότι αυτή είναι μια αρκετά ωραία περίοδος. Οι πελάτες είναι πιο ευγενικοί και υπομονετικοί, ακόμη κι όταν έρχονται να πληρώσουν. Περιμένουν τη σειρά τους, τη δίνουν κιόλας άμα λάχει και κάνουν και αρκετό χιούμορ. Εντάξει, έχεις και τους γραφικούς που ενώ βρίσκονται δύο άτομα στην αίθουσα, εκείνοι θα θέλουν να εξυπηρετηθούν εκτός σειράς. Τι να κάνεις, η ανθρωποκτονία έχει ισόβια ποινή.

 

Όλη αυτή τη χαλαρότητα βέβαια δεν είναι άνευ λόγου και αιτίας.  Τις μέρες αυτές δεν υπάρχει η πίεση της προθεσμίας πληρωμών ούτε της επιτακτικής αγοράς αγαθών που επικρατεί στις γιορτές. Κυρίως όμως, ο κόσμος είναι πιο ευδιάθετος  ακριβώς γιατί κανείς δεν τον πιέζει πια να είναι ευδιάθετος. Όπως είχα γράψει και σε άλλο άρθρο, τα μπινελίκια που ακούω ειδικά τις «μέρες αγάπης» δεν περιγράφονται. Γιατί ρε μας πιέζετε να είμαστε καλοί και χαμογελαστοί; Δε γουστάρουμε λέμε.

 

Αυτό που διαπιστώνω, επίσης με τα χρόνια είναι ότι οι γιορτές και οι διακοπές δεν είναι από μόνες τους όμορφες. Καμιά φορά είναι και τελείως χάλια. Είναι εκεί όμως για ένα σκοπό: Για να σε κάνουν να περιμένεις. Πάντα κάτι έχουμε να περιμένουμε για να κάνουμε υπομονή. Τρελό κολπάκι, δε μπορώ να πω. Όταν δεν έχεις πια να περιμένεις τίποτα, οι αντιδράσεις λόγω πίεσης μπορει να είναι και απρόβλεπτες.

 

Ας απολαύσουμε λοιπόν αυτό το μικρό διάστημα όπου δεν περιμένουμε τίποτα και κανείς δεν περιμένει τίποτα από εμάς. Ίσως δεν είναι τυχαίο που είναι τόσο όμορφες οι Αλκυονίδες. 

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.