Γυμνός μπροστά στο θηρίο

 Λίγες μέρες πριν μπει ο καινούριος χρόνος, ένας νεαρός άνδρας μπήκε στο τραπεζικό κατάστημα που εργάζομαι και, σε κατάσταση αλλοφροσύνης, γδύθηκε μπροστά στους εμβρόντητους παρευρισκόμενους.

 

Η είδηση εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά, πρώτα από τα «ειδησεογραφικά πρακτορεία» των κοινωνικών δικτύων κι έπειτα από τον επίσημο τύπο, ηλεκτρονικό και έντυπο. Μαζί εξαπλώθηκαν και οι φήμες που «στόλιζαν» το περιστατικό με διάφορες περιγραφές και πιπεράτες λεπτομέρειες, ακριβώς όπως διαστρεβλώνεται μια πρόταση στο σπασμένο τηλέφωνο.

 

Είχα αποφασίσει να μη γράψω κάτι σχετικό αλλά επειδή ακόμα με ρωτούν με αυξημένο ενδιαφέρον τι έγινε τότε (η «εξουσία» της πληροφορίας), είπα να εκθέσω τις σκέψεις μου. Είναι φοβερό το πώς η περιέργεια και η φαντασία καλύπτουν τα κενά που δημιουργεί η έλλειψη γνώσης. Άκουσα ότι ο νεαρός άνδρας δεν εξυπηρετήθηκε σωστά και γι’ αυτό έγινε έξω φρενών ή ότι δεν εγκρίθηκε το δάνειό του και από την αγανάκτησή του είπε να μας δείξει τα κάλλη του. Καταλαβαίνουμε όλοι νομίζω ότι, αν όσοι πάθαιναν κάτι τέτοιο γδύνονταν μέσα στο κατάστημα, θα είχαμε εγκαταστήσει στύλο και πίστα στο κέντρο της αίθουσας.

 

Όντας περίεργος κι εγώ να ακούσω τις διάφορες υποθέσεις, απέφευγα από την αρχή να παρουσιάσω τη μάλλον βαρετή και δυσάρεστη αλήθεια ότι, δηλαδή, ο νέος αυτός –καθώς έμαθα αργότερα- δεν έπαιρνε τα φάρμακά του για κάποιο διάστημα με αποτέλεσμα να πάθει κρίση σε δημόσιο χώρο. Προτιμούσα να ακούω ότι μπήκε, λένε, με πιστόλι ή ότι επιχείρησε να επιτεθεί γυμνός στους πελάτες, αποκυήματα όχι τόσο της φαντασίας αλλά αυτού που βρίσκεται κάτω από τη φαντασία: Της επιθυμίας.

 

Όλοι περιέγραφαν πάνω κάτω αυτό που μάλλον ενδόμυχα επιθυμούσαν, να αντιδράσουν δηλαδή στο θηρίο αυτό που μας κατατρώει –κράτος,  τραπεζικό σύστημα, you name it- με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη και αλαλάζοντας γυμνοί μπροστά του. Ήταν όμως διαφορετικά να το βλέπεις εκείνη τη στιγμή. Όλοι το φαντάζονταν με μουσική επένδυση Μπένι Χιλ, ενώ στην πραγματικότητα από κάπου έπαιζε ένα θλιμμένο adagio. Το adagio των ανθρώπων που κουράστηκαν από το βάρος των ονείρων τους.

 

Η αλήθεια είναι πάντως ότι δεν αντιδρούμε το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις τρέλας που αντικρύζουμε και, πιστέψτε με, είναι πολλές. Προσωπικά, βλέπω καθημερινά πράγματα που με ενοχλούν πολύ περισσότερο από το συγκεκριμένο συμβάν αλλά δε συμμερίζονται όλοι τις απόψεις μου.

 

-Πάντως είστε πολύ τυχεροί εδώ μέσα.

-Γιατί, αν επιτρέπεται;

-Γιατί έχετε από πάνω σας το Άγιο Πνεύμα.

-Από πάνω μου δύσκολο. Αν άκουγε το Άγιο Πνεύμα τα μπινελίκια που ρίχνω κάθε μέρα θα με είχε καταχέσει (περιστέρι ον).

-Όχι σε σας, εκεί στην πόρτα από πάνω.

 

Ο τύπος μάλλον μπέρδεψε το αυτοματοποιημένο μήνυμα της εισόδου με το Άγιο Πνεύμα. Εσείς πιστεύετε ότι δεν υπάρχει κόσμος στην Ελλάδα που θα το θεωρούσε αυτό φυσιολογικό;

 

Ένας άλλος έμπαινε συνέχεια κρατώντας την εφημερίδα «Στόχο», σχεδόν επιδεικνύοντάς τη. Τότε ήταν που κατάλαβα και το βαθύτερο νόημα του τίτλου της εφημερίδας. Και μη μου πείτε τώρα ότι δεν έχει φάει πετριά ο άλλος για να αγοράζει το Στόχο.

 

Μια μαμά τις προάλλες χτύπησε το κοριτσάκι της μπροστά σε κόσμο, χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, είδα ένα ενήλικο κοριτσάκι να χτυπάει μια ανήλικη μαμά. Γιατί η βία είναι ενέργεια, διαχέεται από γενιά σε γενιά και από άνθρωπο σε άνθρωπο.

 

Αυτα και δεκαδες αλλά περιστατικά που βρίθουν παρανοιας, περνουν μπροστά από τα μάτια μας κι ομως δεν αντιδρούμε σχεδόν ποτέ. Γιατί έτσι είναι με την καφρίλα, άμα σταματήσει να σε ενοχλεί, πάει να πει σε νίκησε.

 

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.