Τα μηχανήματα του διαβόλου

 

Σήμερα με μετέφεραν σε ένα γραφείο όπου το πληκτρολόγιο είναι τόσο κατεστραμμένο που πληκτρολογώ πιο αργά κι από μεσόκοπη κυρία του δημοσίου που μόλις άρχισε να μαθαίνει τα βασικά για υπολογιστές και κλασικά χρησιμοποιεί μόνο το ένα δάχτυλο.

 

Το μηχάνημα μιλάμε έχει τόσο σουσάμι κάτω από τα πλήκτρα που άμα το τινάξω εξασφαλίζω λαγάνα οικογενειακού μεγέθους. Σήμερα δεν έχω κάποιο βαθυστόχαστο θέμα να θίξω (γλιτώσατε) οπότε θα ασχοληθώ με κάτι απλό και τετριμμένο:

 

Το νέο σύστημα ηλεκτρονικής υπογραφής.

 

Δε μπορεί να μην παρατηρήσατε ότι στις περισσότερες υπηρεσίες/τράπεζες πλέον δεν υπογράφουμε σα μπουρτζόβλαχοι με στυλό πάνω στο χαρτί. Ένας αέρας εκσυγχρονισμού και ασύδοτης μίζας έφερε κάτι νέα φοβερά μηχανήματα που μοιάζουν με tablet και όλοι υπογράφουμε εκεί. Ναι λοιπόν, άλλο ένα θέμα, η χειρόγραφη υπογραφή, προστέθηκε στη λίστα με αυτά που θα διηγείσαι στα εγγόνια σου στο μέλλον. Αν τα δέσεις χειροπόδαρα φυσικά γιατί σιγά μην κάθονται να ακούνε οικειοθελώς τις μαλακίες σου.

 

Και τώρα εσύ γιατί γκρινιάζεις ρε Uri, θα με ρωτήσετε. Σε λίγο θα τα πεις και μηχανήματα του διαβόλου, να πούμε.

 

Το πρόβλημα είναι ότι αυτά είναι όντως μηχανήματα του διαβόλου. Για τον απλούστατο λόγο ότι είναι πιο αργά κι από την κόλαση. Σε υπολογιστικά συστήματα της προηγούμενης δεκαετίας κουμπώσανε συσκευές της επόμενης και κάθε μέρα γίνεται χαμός, όχι επειδή έχουμε πολλή δουλειά αλλά επειδή κολλάνε συνέχεια. Και φυσικά τη γκρίνια την ακούμε εμείς. Είναι τρομερό να ξοδεύουν ολόκληροι οργανισμοί τέτοια ποσά για τον “εκσυγχρονισμό” του συστήματός τους και να δουλεύουμε με ταχύτητες δεκαετίας ’60. Χώρια που αν θες να κάνεις σωστή δουλειά, το μπακαλοτέφτερο δεν το γλιτώνεις. 

 

Υποτίθεται ότι με την αυτοματοποίηση των υπηρεσιών, οι ταχύτητες στην εξυπηρέτηση θα ήταν τόσο μεγάλες που στο μέλλον δε θα χρειάζονται υπάλληλοι. Φοβόμασταν μάλιστα ότι αυτό θα οδηγούσε άρον άρον σε μαζικές απολύσεις. Αμ δε. Αν πάνε έτσι τα συστήματα στο μέλλον, με βλέπω ταμία μέχρι τα ογδόντα. Όχι τίποτα άλλο, θα παριστάνω και τον κουφό και θα βγάζω το άχτι μου από τους τωρινούς παππούδες που εξυπηρετώ καθημερινά.

 

Πάντως ρε παιδί μου, άλλο πράγμα η τεχνολογία. Παλιά, η υπογραφή σου ήταν απλά για τον πούτσο. Τώρα είναι C://ypologistis/arxeia/ypografes/giatonpoutso.jpg.Ένας ολόκληρος καινούριος κόσμος ανοίγεται μπροστά στα μάτια μας. Έχεις βέβαια και τον κλασικό μπάρμπα ο οποίος παίρνει τον κανονικό bic και υπογράφει πάνω στο τάμπλετ και το μουτζουρώνει. Περιμένω καμιά μέρα να βγάλει κανένας αφηρημένος επιχειρηματίας τη σφραγίδα του και να την κοπανήσει πάνω στην οθόνη να γίνει θρύψαλλα να τελειώνουμε.

 

Το χειρότερο είναι με τις ήδη δυσανάγνωστες υπογραφές. Δεν ξέρω αν έχετε δει ποτέ λογότυπο black metal συγκροτήματος. Πάντα απορούσαμε πώς τα έφτιαχναν αυτά τα σκοτεινά, δυσνόητα και περίεργα λογότυπα. Η απάντηση είναι ότι, πολύ απλά, αντέγραφαν τις υπογραφές των παππούδων τους. Έχω δει γιαγιάδες να υπογράφουν λες και είναι οι Rotting Christ. 

 

Εν τω μεταξύ, είναι τόσο εκνευριστικό να γράφεις με κατεστραμμένο πληκτρολόγιο που πιστεύω ότι αν έγραφα αυτό το κείμενο με στυλό, πιο γρήγορα θα τελείωνα. Βέβαια δε θα καταλαβαίνατε Χριστό με το γραφικό μου χαρακτήρα. Μου έφερε μια πελάτισσα τις προάλλες αντίγραφο προηγούμενης συναλλαγής μας για να την επαναλάβω. 

 

-Τι γράμματα είναι αυτά κυρία μου, της λέω, μετά βίας καταλαβαίνω τι λένε.

-Μα, είναι δικά σας γράμματα.

-Το ίδιο λέμε.

 

 

Πάντως, όσο πάει, αρχίζω και νιώθω σαν την κυρία στην αρχή του κειμένου. Τώρα που μπαίνουμε για τα καλά στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, έχω να φάω πολύ ...τεχνητό δούλεμα. Τουλάχιστον, εκείνη ήξερε να ρίχνει και καμιά πασιέντζα.

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.