About time: Ρομάντζο, γέλιο, δάκρυα και ταξίδια στο χρόνο

29.12.2017

 

Αγαπητοί φίλοι,  σινεφίλ και μη, λίγο το πνεύμα των γιορτών, λίγο τα πολλά γλυκά, λίγο τα φωτάκια, κάπως μπήκα σε ρομαντικό mood και θα επιχειρήσω να προτείνω γι' αυτή την εβδομάδα μια ρομαντική κομεντί.

Η ταινία αυτή είναι το «About time» ή όπως κυκλοφόρησε στην Ελλάδα «Όσα φέρνει ο χρόνος» (2013). Σκηνοθέτης και σεναριογράφος είναι ο Richard Curtis ο οποίος είναι αρκετά καλός γνώστης του είδους με μεγαλύτερη επιτυχία του, την ταινία που όλες οι κοπέλες έχουν αναγκάσει τ' αγόρια τους να δούνε παραμονή Χριστουγέννων , το «Love actually».

 

Στο «Όσα φέρνει ο χρόνος» πρωταγωνιστής είναι ο Tim (Domhnall Gleeson) ο οποίος στα 21α γενέθλιά του μαθαίνει από τον πάτερα του (Bill Nighy) ότι οι άντρες της οικογένειας έχουν το χάρισμα να ταξιδεύουν στο χρόνο! Ο Tim δεν μπορεί ν' αλλάξει σημαντικά ιστορικά γεγονότα, ωστόσο μπορεί να επεμβαίνει στη δική του ζωή πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο όσες φορές θέλει. Βέβαια επειδή μιλάμε για ρομαντική κομεντί, ο Tim επιλέγει να χρησιμοποιήσει αυτό το χάρισμα ... για να βρει κοπέλα (Rachael McAdams).

 

Μια από τις πρωτοτυπίες της ταινίας που την κάνει να διαφέρει απ' τις υπόλοιπες ταινίες του είδους είναι το στοιχείο επιστημονικής φαντασίας που περιέχει. Τα ταξίδια στο χρόνο γίνονται με διασκεδαστικό σκηνοθετικό τρόπο και τα ηθικά διλλήματα που προκύπτουν δίνουν ένα ξεχωριστό και πιο βαθύ περιεχόμενο στο στόρι.

 

Η δεύτερη πρωτοτυπία είναι πως δεν καταναλώνεται όλη η ταινία σε ένα ρομαντικό κυνηγητό. Ο ήρωας μας μαθαίνει πως ανεξάρτητα με το χάρισμα που κληρονόμησε, δεν μπορεί να έχει απόλυτο έλεγχο στη ζωή του. Οι λύπες και οι χαρές της ζωής, τα απρόοπτα, τα ατυχήματα, οι εκπλήξεις θα έρθουν όσο κι αν προσπαθούμε να τα αποφύγουμε. Αυτό που έχει σημασία είναι ποια επιλέγουμε να είναι η στάση μας απέναντι σ' αυτά που φέρνει ο χρόνος.

 

Τέλος, είναι σημαντικό να αναφέρω και ένα τρίτο στοιχείο της ταινίας που με έκανε να την ξεχωρίσω. Πέρα απ' το ρομάντζο και τα μαθήματα περί ζωής και ευτυχίας η ταινία εστιάζει και στη σχέση πατέρα και γιου η οποία με πολύ συγκινητικό και αληθινό τρόπο δίνεται τόσο μέσα από το κείμενο του Richard Curtis όσο και μέσα απο τις ερμηνείες τους Bill Nighy και του Domhnall Gleeson.

 

Εστιάζοντας λοιπόν στους δύο αυτούς ηθοποιούς, μπορώ να πω πώς οι ερμηνείες τους, διαποτισμένες από το καυστικό βρετανικο χιούμορ και την ατσούμπαλη βρετανική ευαισθησία, προκαλούν το γέλιο , τη συγκίνηση και το κλάμα στην ταινία κάνοντάς μας να ξεχνάμε ότι πρόκειται για ρομαντική κομεντί. Για τη Rachael McAdams δεν θα πω τίποτα γιατί σε οποία ταινία την έχω δει είναι σαν να βλέπω τον ίδιο ρόλο σε λούπα. Απλά αδιάφορη.

Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια ευχάριστη ταινία για να περάσετε την ώρα σας, να γελάσετε, να συγκινηθείτε και πιθανώς να κανετε και μια κουβέντα για τα ταξίδια στο χρόνο.

 

Βαθμολογία : 3/5

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.