"Anthropoid": Μια αληθινή ιστορία από τις υποσημειώσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

1.12.2017

Φίλοι, σινεφίλ και μη, μέχρι στιγμής στο Μπακίρι σχολιάσαμε ταινίες δράσης και επιστημονικής φαντασίας, σχολιάσαμε κωμωδίες και θρίλερ… τώρα ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με μια ταινία ιστορικού περιεχομένου. Ακόμη μια κριτική καταφθάνει, λοιπόν, για μια αξιόλογη ταινία που έμεινε στην αφάνεια. Το όνομα αυτής, Anthropoid ή στα ελληνικά Επιχείρηση «Ανθρωποειδές».

 

Η ταινία οφείλει τη σκηνοθεσία της στον Sean Ellis ο οποίος επιμελήθηκε και το σενάριο μαζί με τον Anthony Frewin. Η υπόθεσή της έχει ως εξής : Τον Δεκέμβριο του 1941 στην κατεχόμενη Πράγα, δυο τσεχοσλοβάκοι στρατιωτικοί ο Josef Gabčík (Cillian Murphy) και o Jan Kubiš (Jamie Dornan) στέλνονται από την Αγγλία με σκοπό να φέρουν εις πέρας την επιχείρηση με κωδικό όνομα «Ανθρωποειδές». Στόχος τους είναι να δολοφονήσουν τον αξιωματικό των SS, Reinhard Heydrich, τον τρίτο κατά σειρά ισχυρότερο αξιωματικό του 3ου Ράιχ μετά τον Hitler και τον Himmler. Ο Heydrich ήταν επίσης επί κεφαλής των Ναζί στην Τσεχοσλοβακία και γνωστός ως ο «σφαγέας της Πράγας».

 

Η αλήθεια είναι ότι οι ταινίες για τον Β' Παγκόσμιο παράγονται με εμπορικούς πλέον ρυθμούς γιατί είναι πολύ προσφιλείς από τους θεατές. Παρ' όλα αυτά, το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός δεν είναι τόσο δημοφιλές ειδικά σε όσους δεν ενδιαφέρονται ή δεν ασχολούνται με την ιστορία. Η ταινία λοιπόν ήδη έχει αποκτήσει μία πρωτοτυπία μες στην κοινοτυπία της, παρουσιάζοντας τις ομάδες αντίστασης στις Κατεχόμενες περιοχές της Τσεχοσλοβακίας και όχι επιμένοντας στο κλασικό μοτίβο των στρατοπέδων συγκέντρωσης όπως άλλες ταινίες του είδους.

 

Ένα χαρακτηριστικό και ταυτόχρονα μια αρετή της ταινίας είναι η αληθοφάνεια των όσων παρουσιάζει. Δεν εννοώ φυσικά ότι η σκηνοθετική οπτική είναι αυτή του ντοκιμαντέρ. Εννοώ ότι οι ήρωες υπάρχουν, κινούνται και μιλούν με έναν τρόπο φυσικό που θυμίζει ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Ο πόνος είναι φυσικός, η βία είναι φυσική, το γέλιο, το κλάμα, η κραυγή είναι φυσικά. Και είναι αυτή η φυσικότητα την οποία ο Sean Ellis θέλει να προτάξει. Γιατί, πάνω απ’ όλα, οι χαρακτήρες του είναι άνθρωποι και η ανθρωπιά τους έρχεται σε άμεση αντιπαράθεση με το «Ανθρωποειδές» και με το κάθε ναζιστικό ανθρωποειδές με το οποίο αλληλεπιδρούν.

 

Το μόνο που «ενοχλεί» αυτή την αληθοφάνεια είναι η γλώσσα. Η παραγωγή έκανε το κλασικό πλέον λάθος και έβαλε βρετανούς ηθοποιούς να υποδύονται τους Τσεχοσλοβάκους μιλώντας αγγλικά – πώς αλλιώς; – με προφορά! Αυτή η μάστιγα πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή γιατί πρόκειται για καθαρή παράνοια. Ωστόσο ο πρωταγωνιστής Cillian Murphy έσωσε την κατάσταση με την απόλυτα ακριβή τσέχικη προφορά του στα αγγλικά η οποία άνετα θα παραπλανούσε οποιονδήποτε δεν ήξερε ότι ο ηθοποιός είναι Ιρλανδός.

 

Ήρθε λοιπόν η ώρα να μιλήσουμε για τις ερμηνείες των ηθοποιών του Anthropoid. Δεν ξέρω τι συμβαίνει με τους Βρετανούς. Έχουν πέσει όλοι στη μαρμίτα όταν ήταν μικροί; Μπορεί. Πάντως όλοι τους παίζουν πάντα καταπληκτικά και ο Cillian Murphy δεν αποτελεί εξαίρεση. Η ερμηνεία του είναι τόσο καθηλωτική που από μόνη της μπορεί να καταξιώσει την ταινία. Χωρίς υπερβολές, χωρίς αυταρέσκεια, με τρομακτική φυσικότητα, ο ηθοποιός αυτός ενσαρκώνει τον Josef Gabčík και μας δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα μα κυρίως σεβασμό για τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Ο Jamie Dornan, που δυστυχώς στους περισσότερους είναι γνωστός μέσω της σειράς ταινιών Fifty Shades of Grey, και ευτυχώς σε κάποιους μέσω της συγκλονιστικής σειράς The Fall, στάθηκε επάξια δίπλα στον συμπρωταγωνιστή του και παρουσιάζει ευρεία ερμηνευτική ικανότητα, ενσαρκώνοντας τον Jan Kubiš, δείχνοντάς μας ότι ο ηρωισμός προκύπτει με το να υπερνικά κανείς τους φόβους τους και όχι με το να είναι αδιάκοπα ατρόμητος. Συγχαρητήρια θα πρέπει να δοθούν φυσικά σε όλο το καστ, αλλά θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερη μνεία στην ηθοποιό Hana Frejková η οποία ανέβασε την ταινία λίγο παραπάνω με το παίξιμό της (και σταματάω για ν’ αποφύγω τα spoilers).

 

Αυτό που έρχεται να συμπληρώσει όλα τα προηγούμενα είναι η πανέμορφη κινηματογραφία της ταινίας με πλάνα από κάθε γωνιά της παραμυθένιας Πράγας, όπως τη Γέφυρα του Καρόλου, το Εθνικό Θέατρο, το Κάστρο και την Εκκλησία Κύριλλου και Μεθόδιου, αλλά και το δουλεμένο editing το οποίο πρόσθεσε έξτρα ένταση με τις εναλλαγές ηρεμίας και εκκωφαντικού θορύβου.

 

Όσα και να σας πω όμως, για μένα ένα είναι το απόλυτο κριτήριο που διαχωρίζει μια καλή ταινία από τις υπόλοιπες και που κάνει μικρά λάθη και παραλείψεις να εξαφανίζονται. Να την επαναφέρεις στη μνήμη σου και να γεμίζει η καρδιά σου από λύτρωση.

 

Βαθμολογία 5/5

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.