"The Fall": Ένα αφανές αριστούργημα

18.11.2017

Φίλοι, σινεφίλ και μη, αυτή τη βδομάδα θα σας προτείνω να δείτε μια ταινία που δεν προβάλλεται στους κινηματογράφους.

 

Θέμα μας, λοιπόν, είναι το «The Fall» (2006), η Πτώση δηλαδή. Πρόκειται για μια ταινία του Ινδού σκηνοθέτη Tarsem Singh, ενώ το σενάριο είναι του Dan Gilroy και του Έλληνα, Νίκου Σουλτανάκη.

 

Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε ένα νοσοκομείο του Λος Άντζελες προς τα τέλη της δεκαετίας του 1920. Εκεί νοσηλεύεται ο Roy (Lee Pace), ένας ριψοκίνδυνος κασκαντέρ, έπειτα από ένα τραγικό ατύχημα που είχε κατά τα γυρίσματα μιας ταινίας, και γνωρίζει την μικρή Alexandria (Catinca Untaru), μια μικρή μετανάστρια που έπεσε και έσπασε το χέρι της. Ο Roy αρχίζει να αφηγείται στη μικρή του φίλη μια ιστορία, με ήρωες πέντε μυθικούς χαρακτήρες.

 

Αν και το στόρυ είναι αρκετά απλό, αυτό πού θα συναρπάσει κάθε θεατή είναι η σκηνοθετική ματιά με την οποία είναι γυρισμένη η ταινία, και η ψυχολογική σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Απ’ τη μια βρίσκεται ο απαισιόδοξος ρεαλιστής Roy, που έχει χάσει τη θέληση για ζωή και έχει παραδοθεί ψυχή τε και σώματι, κι απ’ την άλλη έχουμε την Alexandria, γεμάτη παιδική αθωότητα και ζωντάνια, που ζητά απεγνωσμένα μια πατρική φιγούρα. Η διάσταση των δύο χαρακτήρων αποτυπώνεται και οπτικά με το χρώμα, και εκεί είναι κρυμμένη όλη η μαγεία της σκηνοθεσίας του Singh.

 

Βλέποντας την ταινία, αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν δύο κόσμοι. Ο ένας είναι η πραγματικότητα του νοσοκομείου. Ο κόσμος αυτός είναι δοσμένος μέσα από την παλέτα του γκρι και του καφέ, και τα δύο μουντά χρώματα που δίνουν αμέσως την αίσθηση της μελαγχολίας και της νωχελικότητας. Μέσω της αίσθησης που μας προκαλεί αυτός ο κόσμος, προσεγγίζουμε την ψυχοσύνθεση του Roy.

 

Ο άλλος τώρα κόσμος, είναι δημιούργημα της μικρής Alexandria, η οποία ακούγοντας την αφήγηση του Roy, πλάθει με τη φαντασία της τα μέρη δράσης των ηρώων της ιστορίας. Εδώ πλέον μιλάμε για οργασμό χρωμάτων! Από το έντονο μπλε του ουρανού και της θάλασσας στο κόκκινο του αίματος, και από το ζωηρό πράσινο του σμαραγδιού στο ολόζεστο κίτρινο της άμμου, τα χρώματα δένουν μεταξύ τους αναδεικνύοντας το ένα το άλλο και φτιάχνοντας έναν παραμυθένιο τόπο, όπως θα τον φανταζόταν ένα μικρό παιδί. Αν ήταν πίνακας , θα ήταν του Βαν Γκογκ.

 

Η αντίθεση αυτή μεταξύ κόσμων, εκτός από συμβολισμό χαρακτήρων, αποκτά ένα ακόμη νόημα αν δούμε την ταινία μέσα από το πρίσμα της ιστορίας του κινηματογράφου. Στα τέλη του 1920 (χρόνος της ταινίας) στις ταινίες πλέον προστίθεται και ο ήχος. Η κινηματογραφική παραγωγή οργιάζει και οι απαιτήσεις γίνονται όλο και περισσότερες. Ο Roy βιώνει την εξέλιξη αυτή μέσω της δουλειάς του και φυσικά, πέραν του ότι ο ίδιος παίζει σε ταινίες, έχει παρακολουθήσει κιόλας αρκετές. Απ’ την άλλη, η Alexandria δεν έχει έρθει ποτέ σε επαφή με το είδος. Στο μυαλό της επομένως δεν υφίστανται οι κανόνες αποτύπωσης μιας ιστορίας σε εικόνα. Κι έτσι κάθε κομμάτι της ιστορίας που στήνεται στο κεφάλι της είναι καθαρή αποτύπωση του ψυχισμού της, κι έτσι όλα είναι υπερβολικά, όλα είναι δυνατά, όλα βιώνονται έντονα.

 

Όλη αυτή η πανδαισία χρωμάτων βέβαια κορυφώνεται καθώς προβάλλεται με τη συνοδεία της 7ης συμφωνίας του Μπετόβεν. Για την επιλογή του κομματιού θα πω την άποψή μου μέσω του μουσικού και συγγραφέα Anthony Hopkins, ο οποίος λέει: Η 7η Συμφωνία, ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, μας δίνει ένα αίσθημα πραγματικού αυθορμητισμού. Οι νότες φαίνεται να πετάνε από τη σελίδα καθώς βγαίνουμε μαζί με μια φλόγα έμπνευσης και δημιουργικότητας. Ο ίδιος ο Μπετόβεν μίλησε για αυτό με αγάπη ως "ένα από τα καλύτερα έργα μου". Ποιοι είμαστε για να αμφισβητήσουμε την κρίση του;

 

Όσον αφορά τις ερμηνείες, ο Lee Pace αποτυπώνει με εκπληκτικό τρόπο όλη την εσωτερική πάλη που βιώνει ο χαρακτήρας του, και αλληλεπιδρά με τρομερή ευαισθησία με τη συμπρωταγωνίστριά του. Η Catinca Untaru, 9 μόνο χρονών τότε και με ελάχιστη γνώση της αγγλικής γλώσσα, μας μαγεύει με το ειλικρινές παίξιμο και μας συγκινεί με την αθωότητα και την δυναμικότητα που την χαρακτηρίζουν.

 

Πραγματικά πρόκειται για ένα αριστούργημα που σε ταξιδεύει, σε προβληματίζει, σε συγκινεί και πάνω απ’ όλα σε μαγεύει. Αξίζει την προσοχή μας και σας παροτρύνω να την δείτε. Θα κερδίσετε πολλά.

 

Βαθμολογία: 5/5

 

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.