Δουλεύοντας με προσφυγόπουλα στην "Αγία Ελένη": συνέντευξη με τη δασκάλα Εύη Γκ.

1.11.2017

Ας ξεκινήσουμε με το αντικείμενο της δουλειάς σου. Έχεις αναλάβει τον τομέα της δημιουργικής απασχόλησης με τα προσφυγόπουλα. Μπορείς να μας πεις λίγο πιο αναλυτικά τι περιλαμβάνει αυτός ο τομέας;

 

Ναι, για την ακρίβεια δραστηριοποιούμαι στον τομέα της μη τυπικής εκπαίδευσης των παιδιών των προσφύγων με παιδαγωγικές, ψυχαγωγικές και ψυχοκοινωνικές δραστηριότητες και πολύ παιχνίδι! Βασικός στόχος είναι να προσφέρουμε στα παιδιά μια κανονικότητα που στην παιδική ηλικία τους είναι τόσο απαραίτητη, αλλά δυστυχώς στις συνθήκες της καθημερινότητας τους κατά κύριο λόγο απουσιάζει. Αυτό που θέλουμε είναι να μοιάζει η ζωή τους όσο πιο κανονική γίνεται. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση τα παιδιά να ζουν σαν παιδιά.

 

Πόσον καιρό εργάζεσαι εκεί;

 

Αν υπολογίσω και την εθελοντική μου δράση, εργάζομαι σχεδόν ενάμισι χρόνο στο προσφυγικό.

 

Ακούμε συχνά για την διαπολιτισμική προσέγγιση. Ποιες ιδιαιτερότητες προσδίδει αυτή στην καθημερινή σου πρακτική;

 

Οι αρχές της διαπολιτισμικότητας που απαντώνται στις Παιδαγωγικές και Κοινωνικές Επιστήμες είναι ασφαλώς απαραίτητο να εφαρμόζονται στην προσέγγιση μας με τα παιδιά και τους ενήλικες. Βέβαια, ακόμη και στη θεωρία της διαπολιτισμικότητας, παρατηρούμε πολλά και διαφορετικά μοντέλα. Το πιο βασικό για μένα είναι να αντιμετωπίζεις αυτά τα παιδιά ως ίσος προς ίσο, να σέβεσαι την προσωπικότητα τους, να τα αποδέχεσαι έτσι όπως ακριβώς είναι, με τα δικά τους πολιτισμικά στοιχεία, και να έχεις πάντα κατά νου τι έχει προηγηθεί. Αυτά δηλαδή που πρέπει να κάνεις με κάθε παιδί.

 

Τα παιδιά των προσφύγων και μεταναστών φέρουν συχνά τις εμπειρίες του ξεριζωμού της οικογένειας από το περιβάλλον προέλευσης. Μοιράζονται μαζί σου αυτά τα βιώματα;

 

Ναι, πολλές φορές τα παιδιά, άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο, θα βρουν την αφορμή να διηγηθούν, να μοιραστούν προσωπικές ιστορίες, σκηνικά πολέμου ή στιγμές από το ταξίδι τους. Κάποια από αυτά τα ακούς και δεν μπορείς να τα πιστέψεις. Και προφανώς όλα αυτά που έχουν βιώσει δεν τα έχουν αφήσει ανεπηρέαστα. Ξέρεις, μερικές φορές και εγώ η ίδια ξεχνιέμαι. Ξεχνάς τι έχουν περάσει, από πού έχουν έρθει, τι έχουν δει. Προσπαθώ να το έχω πάντα στο μυαλό μου, αλλά τα μάτια τους, η δύναμή τους, η παιδικότητά τους και η ικανότητά τους να προσαρμόζονται και να μαθαίνουν, σε κάνουν να ξεχνάς ότι είναι παιδιά του πολέμου και της προσφυγιάς.

 

Φαντάζομαι πως η συνδιαλλαγή με τα προσφυγόπουλα, κι ενδεχομένως η γνώση κάποιων βιωμάτων τους, μπορεί να δημιουργεί στον εκπαιδευτικό έντονα συναισθήματα.

 

Πολύ έντονα. Αν αγαπάς αυτό το επάγγελμα, αν αγαπάς τα παιδιά και έχεις την πολυτέλεια η δουλειά σου να αποτελεί συνειδητή σου επιλογή και όχι τυχαία, τότε η ενασχόληση σου μαζί τους σου δημιουργεί εξ ορισμού έντονα συναισθήματα. Φαντάσου όταν πρόκειται για τα συγκεκριμένα παιδιά. Εγώ, όταν τα βλέπω να γελούν, να παίζουν, να χαίρονται και να προοδεύουν, γυρνώ σπίτι μου ικανοποιημένη και με ένα αίσθημα ευτυχίας. Κόντρα σε όλα, αυτά τα παιδιά θα νικήσουν.

 

Μοιράζονται τα προσφυγόπουλα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στο σήμερα μαζί σου; Αν ναι, ποιές είναι οι κυριότερες;

 

Βασικότερη δυσκολία για τα παιδιά θεωρώ πως αποτελεί το καθεστώς στο οποίο βρίσκονται. Το προσφυγικό δεν είναι μια «κανονική», μια φυσιολογική κατάσταση. Η ζωή τους δεν είναι «κανονική», το σπίτι τους δεν είναι «κανονικό», οι δουλειά των γονιών τους δεν είναι «κανονική», και όλο αυτό επηρεάζει προφανώς και τα ίδια. Και για να πούμε την αλήθεια, δεν πρόκειται να γίνουν όλα αυτά «κανονικά» όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι το προσφυγικό ζήτημα δε λύνεται. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να βελτιώσεις λίγο την κατάσταση, βελτιώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερο την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων. Οριστική λύση δεν μπορεί να δοθεί όσο οι προσφυγές είναι προσφυγές και δεν εντάσσονται στο κοινωνικό σύνολο, όσο δεν είναι κύριοι των ζωών τους.

 

Πόσο διέφερε η κατάσταση που αντιμετώπισες μόλις ανέλαβες τη δουλειά σε σχέση με αυτό που περίμενες να αντιμετωπίσεις;

 

Αρκετά. Βιώνεις αρκετές συγκρουσιακές καταστάσεις. Και σε προσωπικό και σε επαγγελματικό επίπεδο. Κάποια πράγματα είναι καλύτερα από ότι νομίζεις και κάποια αλλά πολύ χειρότερα. Κάποια τα δικαιολογείς, κάποια όχι. Διακρίνεις τον τρόπο με τον όποιο λειτουργούν τα πράγματα, αναγνωρίζεις την ειλικρίνεια κάποιων ανθρώπων, την μη ειλικρίνεια κάποιων άλλων. Είναι μεγάλη κουβέντα η συγκεκριμένη...

 

Πως αντιμετωπίζει η τοπική κοινωνία την παρουσία των προσφύγων στην Αγία Ελένη;

 

Κοίτα, μια ουδετερότητα διακρίνω εγώ. Υπάρχουν οικογένειες προσφύγων που έχουν έρθει σε επαφή με ελληνικές οικογένειες μέσω συγκεκριμένων δράσεων, και διατηρούν επαφές. Από την άλλη υπάρχουν και φωνές που διαμαρτύρονται για την παρουσία των ανθρώπων στην περιοχή. Ωστόσο, δεν έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερα σοβαρό.

 

Παρά το κύμα αλληλεγγύης που δέχτηκαν οι πρόσφυγες από κατοίκους σε ολόκληρη την Ελλάδα, δεν έλειψαν οι ρατσιστικές και ξενοφοβικές φωνές. Ποια στάση πιστεύεις πως πρέπει να κρατάμε ενάντια σε αυτές τις φωνές;

 

Η ιστορία γράφεται καθημερινά. Και η ιστορία έχει γράψει το τελευταίο διάστημα πως χώρες της Ευρώπης, του διαφωτισμού και των υψηλών ιδανικών, χώρες που γνωρίζουν από μετανάστευση και προσφυγιά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, έκλεισαν τα σύνορά τους σε κατατρεγμένους από τον πόλεμο ανθρώπους. Άφησαν παιδιά να πνιγούν στο Αιγαίο, αρνήθηκαν το άσυλο σε κυνηγημένους και αθώους. Εξάλλου η άνθιση φασιστικών και νεοναζιστικών τάσεων στην Ευρώπη εν μέσω οικονομικής κρίσης δεν είναι τυχαία σύμπτωση. Χαίρομαι που η Ελλάδα -επίσημα τουλάχιστον- δεν κράτησε τέτοια στάση. Ήταν όντως εντυπωσιακό το κλίμα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες από τον λαό, ιδιαίτερα τον πρώτο καιρό. Επίσης εντυπωσιακά θυμάμαι πως ήταν, βέβαια, και τα επεισόδια από ακροδεξιούς, ρατσιστές και ξενοφοβικούς έξω απο τα ελληνικά σχολεία, όταν έκλειναν τις πόρτες στα μικρά προσφυγόπουλα -απορώ αν τα κοίταζαν στα μάτια εκείνη την ώρα. Δεν ξέρω τι στάση μπορείς να κρατήσεις απέναντι σε αυτές τις φωνές. Ίσως μια στάση ήρεμης και σταθερής διαφωνίας, μία στάση απομόνωσης και σίγουρα ψυχραιμίας.

 

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.