"Blade Runner 2049": Φιλοσοφικά ερωτήματα σε φουτουριστικό φόντο

16.10.2017

 

 

Έχοντας δει αρκετές ταινίες στα 22 χρόνια που έχω στο ενεργητικό μου, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι έχω αναπτύξει κάποια στάνταρ κριτήρια, σύμφωνα με τα οποία αποφασίζω αν μια ταινία μ’ αρέσει ή όχι. Τα κριτήρια αυτά είναι τα εξής :

 

Σενάριο

Σκηνοθεσία

Κάστινγκ – Ερμηνείες

Μουσική

Φωτογραφία – Εφέ

 

Σύμφωνα με αυτά λοιπόν τα κριτήρια θα «βαθμολογώ» στην κλίμακα του 5 κάποιες απ’ τις ταινίες που έχω δει και θέλω να προτείνω και σε σας να τις δείτε ή να τις αποφύγετε.

 

Η ταινία αυτής της εβδομάδας είναι το «Blade Runner 2049» που προβάλλεται ακόμα στους κινηματογράφους.

 

Το «Blade Runner 2049» του Denis Villeneuve αποτελεί συνέχεια της ταινία του Ridley Scott, «Blade Runner» με τον ελληνικό υπότιτλο «Ομάδες εξόντωσης», του 1982. Το σενάριο αποδίδεται στους Hampton Fancher, σεναριογράφου και του πρώτου φιλμ, και στον Michel Green. Για όσους δεν έχουν δει την ταινία του ’82, δεν χρειάζεται να απογοητεύεστε. To “Blade Runner 2049” δίνει αρκετές λεπτομέρειες ώστε να παρακολουθήσετε την ταινία χωρίς να νιώθετε ότι κάτι λείπει.

 

Η εικαστική οπτική του σκηνοθέτη ακολουθεί αυτή του Ridley Scott που παρουσιάζει ένα φουτουριστικό 21ο αιώνα μέσα απ’ το πρίσμα της δεκαετίας του 1980.

 

Για να μπούμε στο κλίμα, ας πούμε λίγα λόγια για την πρώτη ταινία. Έτος 2019. Η εταιρεία Tyrell δημιουργεί υψηλής τεχνολογίας ρομπότ με ανθρώπινη μορφή και ευφυΐα αλλά και με σαφώς περισσότερη δύναμη, τις «Ρεπλίκες». Έπειτα από μια σειρά επαναστατικών κινημάτων, αυτές κηρύσσονται παράνομες και η εταιρεία Tyrell χρεοκοπεί. Επίλεκτα τμήματα της αστυνομίας, οι blade runners, αναλαμβάνουν την αναζήτηση και την «απόσυρση», όπως ονομάστηκε η εκτέλεση τους. Φτάνουμε λοιπόν, στο χρόνο της δεύτερης ταινίας που, όπως ομολογεί και ο ίδιος ο τίτλος, είναι το 2049.

 

Τριάντα χρόνια μετά τα γεγονότα της ταινίας του '82, o Niander Wallace (Jared Leto), ένας φιλόδοξος επιστήμονας, εκμεταλλευόμενος την τεχνολογία της εταιρείας Tyrell δημιουργεί μια νέα σειρά από Ρεπλίκες, υποταγμένες στο σύστημα. Οι εναπομείνασες παλαιού μοντέλου Ρεπλίκες είναι στο στόχαστρο των blade runners με σκοπό την εξόντωση τους. Ένας νεαρός λοιπόν, αστυνομικός του σώματος, ο «K» (Ryan Gosling) ανακαλύπτει σε μία από τις αποστολές του ένα μυστικό που ήταν θαμμένο για χρόνια. Τα στοιχεία που ξεδιπλώνονται μπροστά του τον οδηγούν στο συνταξιούχο πλέον και original blade runner, Rick Deckard (Harrison Ford) o οποίος αγνοείται εδώ και 30 χρόνια.

 

Η ταινία είναι μια γνήσια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας και σαν κάθε ταινία του είδους που σέβεται τον εαυτό της είναι γεμάτη με προσεγμένες σκηνές δράσης χωρίς υπερβολικά κοντινά πλάνα, αφήνοντας έτσι τον θεατή ν’ απολαύσει τις χορογραφίες. Ολόκληρη η ταινία βρίσκεται κάτω από έναν πορτοκαλίζοντα φακό, οξύνοντας την αίσθηση μιας σκονισμένης, στεγνής, σχεδόν μετα-αποκαλυπτικής Γης που αποδίδεται άψογα μέσα από τη ματιά του Roger Deakins. Οι ήχοι και οι μουσικές που επενδύουν την ταινία ακολουθούν το ίδιο μοτίβο με αυτές του ’82. Απόκοσμοι βόμβοι, ηλεκτρονικοί ήχοι και αισθαντικές μελωδίες που είναι απόλυτα ταιριαστές στο στυλ του φιλμ. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι επίσης αρκετά αξιόλογες. Ο Jared Leto έχει δώσει άπειρα δείγματα καλής υποκριτικής και παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί να εκπλήσσει και να τραβάει την προσοχή του θεατή σε κάθε του ρόλο. Σχετικά με τον Harrison Ford και τον Ryan Gosling έχει ειπωθεί ότι η ερμηνεία τους αποτελεί μια εξέλιξη της αρρενωπότητας μέσα στις ταινίες, μία αρρενωπότητα που συναντάται κατά κόρον στους πρωταγωνιστές των film noir . Είναι μια άποψη που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Οι ήρωες της ταινίας παρουσιάζουν μια μεγάλη γκάμα συναισθημάτων και αμφιταλαντεύονται μεταξύ στωικότητας και συναισθήματος, αγάπης και μίσους, μοναξιάς και συντροφικότητας .

 

Αυτό όμως που διαφοροποιεί το Blade Runner από τις άλλες φουτουριστικές περιπέτειες είναι τα φιλοσοφικά ερωτήματα που θέτει και προσπαθεί να προσεγγίσει. Ηθικά διλλήματα όπως το πού βρίσκονται τα όρια της επιστήμης, ποιά είναι η αξία της ζωής, ποιο το τίμημα της φιλοδοξίας και τι μας κάνει τελικά ανθρώπους .

 

Με λίγα λόγια, ψαγμένο σενάριο, πρωτότυπη σκηνοθεσία με ενσωματωμένο φόρο τιμής στην προηγούμενη ταινία, στοχευμένες μουσικές επιλογές, συγκινητικές ερμηνείες και καλλιτεχνικά πλάνα που μαγεύουν.

 

Βαθμολογία: 4/5

 

Μην την χάσετε!

Please reload

Πρόσφατα άρθρα
Please reload

Αναζήτηση

Ακολούθα μας

  • Facebook Social Icon

Copyright © 2018 bakiri.website. All rights reserved.